Kefal ovu

Kefal ovu

Kefal Azov və Qara dənizlərin az sayda vətəgə balıqlarından biridir. Onu müxtəlif yollarla tuturlar - torla, dəniz qurdu ilə, dinamitlə, amma bu üsullar mənlik deyil. Mən sualtı ovçuyam. 1994-cü ildən bəri yay məzuniyyətlərimdə Krımın beş müxtəlif yerində kefal vurmuşam və indi təəssüratlarımı bölüşmək istəyirəm.

Əvvəlcə balıq haqqında bir az. Bu gümüşü ləzzətin 4 növü var - pilenqas, loban, ostronos, sinqil. Həm fərdlərin ölçüsünə, həm də sayına görə ilk 2 növ açıq-aşkar öndədir. Ostronos və sinqil daha xırdadır və daha az rast gəlinir. Ovçu baxımından müxtəlif kefal növlərinin vərdişləri xeyli oxşardır, amma mənim müşahidələrimə görə bəzi fərqlər də var. Pilenqas bir qədər "taleyə təslimliyi" ilə seçilir, məsələn, sürü asanlıqla sahilin lap yanında dayaz buxtada gecələməyə qala bilər, onda balığı "çılpaq əllə" tutmaq olar, ya da kürü tökmək üçün daşqın sulara girib geri çıxmağa macal tapmayaraq tələyə düşə bilər. Bir də pilenqas səthdə və dayaz dərinliklərdə oynamağı sevir, bunun üçün də onun bel üzgəci uyğundur - ensiz və alçaq. Azov ostronosu çox isti sudan qorxmur - hətta +30 temperaturda da yemlənmək üçün sahilə yaxınlaşır. Loban soyuq suya üstünlük verir, sinqil isə Krım sahillərinə çox nadir hallarda yaxınlaşır. Ölçülərə gəlincə. Pilenqas xeyli iri böyüyür. Bəzi məlumatlara görə - 7 kq-a qədər, digərlərinə görə - 15-ə qədər, həyatımda bir təcrübəli ovçunun vurduğu 7 kq. ağırlığında və təxminən bir metr uzunluğunda pilenqas görmüşəm. Bu balıq kefala az oxşayırdı. O, xeyli tündləşmişdi, iri ağzı isə təkcə qumdan qurd çıxarmaq üçün istifadə olunmurdu - mədəsində balaca bir balıq tapdıq ! Hərçənd bu təəccüblü deyil, bəzi yırtıcı olmayan balıqlar iri ölçülərə çatanda bir az ətyeyən olurlar. Loban 2-3 kq-a qədər böyüyür, kefalın qalan növləri isə heç bir kiloqrama da çatmır.

Kefal ovu üçün yaxşı isti kostyum, güclü zərbəli tüfəng, orta uzunluqlu yumşaq rezin lastlar və böyük səbir lazımdır. Mən Kiyev istehsalı olan 7 mm qalınlığında tam kostyum-kombinezonda, Zelinski sistemli tüfənglə və sadə "Akvanavt" lastlarında üzürəm. Niyə isti kostyum ? Çünki kefal ovunun yeganə gündüz üsulu pusqudur. 6 saat faktiki olaraq bir yerdə dalmaq olar, bu zaman ovçu çox az hərəkət edir və nazik kostyumda donur. Donmusansa - nəfəsin pozulur, hərəkətlər kəskinləşir, bu isə kefal ovunda yolverilməzdir. Tüfəngin uzun olması məsləhətdir, onu möhkəm doldurun - qorxmayın, daşlara atəş açmalı olmayacaqsınız. Düz atəşin heç olmasa 3.5 metrə çatması məsləhətdir. Niyə yumşaq lastlar? Ov kiçik dərinlikdə - 2-dən 7 metrə qədər və çoxlu daşların arasında gedir, əgər plastik lastlarla onlara taqqıldatsanız, kefal görməyəcəksiniz. Böyük səbirli olun - əgər bir saat ərzində bütün akvatoriyanı gəzib tez-tələsik hansısa balığı vurmağa ümid edirsinizsə, onda bu 99 faiz kefal olmayacaq. Bir də çapaq ovu təcrübəsinin olması məsləhətdir - bir az oxşayır.

Kefalı su altında ilk dəfə 8 il əvvəl Sudak ətrafında gördüm. Onda, elə sonrakı il də, uzaq məsafədən yanımdan şütüyüb keçən bu balığa heç atəş aça bilmirdim. Yalnız 1994-cü ildə yenə orada, ersh balıqlarına gecə ovu zamanı (bu daha çox çəngəllə göbələk yığmağa bənzəyirdi), ilk pilenqası görüb vurdum. Onda sürü 3 gecə ardıcıl buxtanı tərk etmədi və mən tanışımla, necə deyərlər, ürəyimizi soyutduq. Gecələr pilenqas xeyli sakit olur. İşıqdan və hərəkətdən qorxmur, özünə çox yaxın buraxır, üzürsə, təqib etməyə imkan verir və hətta bəzən özü işığa qayıdır. Amma əvvəlki kimi yad səslərdən qorxur, hərçənd gündüz olduğu qədər yox. Balıqdakı yuxulu vəziyyət hətta fənərsiz ov etmək mümkün olan dan yeri sökülən vaxt da davam edir.