Salyanda dovşan ovu mövsümünün açılışı.

Eh, yollar, toz və duman, Soyuqlar, həyəcanlar, bir də çöl alaqları. Qar olsun, külək olsun, xatırlayaq, dostlar, Bu yolları biz unuda bilmərik.

Hazırlıq :

Salyanda dovşan qovmağa yığışırdıq. Şənbə bütünlüklə ev işləri ilə keçdi. Artıq evə gedirəm, saat axşam 10-a yaxındır, Rövşandan zəng gəlir – Saş, mənə geri zəng et. Başıma dərhal fikir gəldi ki, gecədən yola düşməyi təklif edir. Amma bizi taleyin hədiyyəsi gözləyirdi: Yaşar müəllim bizimlə getməyə və həmin bu dovşanı necə ovlamaq lazım olduğunu göstərməyə razı oldu.

Yol haqqında qısaca :

Ağlımıza gəlmədi ki, Niva Rifin maşınıdır və mən Lakini arxa oturacağa Rifin yanına götürdüm. Buna görə Laki elə oradaca sahibi tərəfindən cəzalandırıldı. Ön oturacağa qayıdanda isə Sobakin utandı. :-( Yaşar m., Sobakinin davranışına görə bir daha üzr istəyirəm.

Ov :

Şənbədən gedən komandanın bizi qarşılamalı olduğu yerə səhər saat 10 radələrində çatdıq. Uşaqlar maşına yaxınlaşıb salamlaşdılar. Bizim sərt üzlərimizi və iki itin olduğunu görüb sonradan qanadlı ifadəyə çevrilən bir cümlə dedilər – hə, dovşanların vəziyyəti bitdi, pi****ц. Tarlaya, düşərgəyə gəldik, qısa bir qəlyanaltıdan sonra yerli ovçuları saxladıq və onlar bələdçi olmağı öz üzərlərinə götürdülər. Düzünü deyim, bu fikir mənim heç xoşuma gəlmədi. Yerlilərin adamı «ÇOX» yaxşı yerlərə göndərdiyini dəfələrlə görmüşəm. Elə əslində də belə oldu…Amma bu barədə sonra. Maşınlara yükləndik, yanımızda yerlilərdən 2 bələdçi. Tarlalarda uzun müddət fırlandıq. Mənə elə gəlirdi ki, çoxlu perspektivli tarlanın yanından keçdik. Yaxşı, nə isə…Düşdük. Yaşar m. bizi zəncir kimi düzdü (12 nəfər) və tarla boyunca getdik ( o, həqiqətən sonsuz idi).Maşından 200 metr aralanmışdıq ki, Yaşar m. hesabı açdı. Birinci dovşanı vurdu. İkinci dovşanı demək olar ki, elə orada, deyəsən, Tolik vurdu. Və vəssalam, canlı bununla bitdi, bir dənə də dovşana rast gəlmədən kilometrlərlə yol qət etdik. Bir saatdan, bəlkə də çox sonra Yaşar m. yığışmağı əmr etdi. Qısa və təsirli bir “basqıdan” sonra yerlilər nəhayət dovşan olan yerləri bizə verdilər. 100х40 metrlik tarlaya gəldik. Və bu tarladan 5-ni qaldırdıq, 2 tüklü vurduq. Yaşar m. özündən 5 metr aralıda yatan dovşanı gördü və leşi qırma ilə dağıtmamaq üçün 0-ı daha xırda qırma ilə dəyişməyə qərar verdi. Tüfəngin şaqqıltısı dovşanı dərhal qaldırdı. Və o, tam sürətlə tarla boyunca qaçdı. Dayanıb baxıram, yanımdan 20 metr aralıda ( çox gözəl) dovşan keçir. Atmıram ( dovşan axı mənim ayağımın altından qalxmayıb. Həm də guya uzaqdır. Bağışlayın, sualtı vərdişdir – yalnız dəqiq və yaxından vurmaq).Məni donuqluqdan Tolikin söyüşləri çıxardı. İndi mədəni şəkildə çatdırmağa çalışım: Sən, pis adam. Bu pis dovşan sənin yanından keçir, niyə atəşi ləngidirsən. Qısası, ovçunun emosional nitqindən hətta qarğalar da qızarırdı. 20 metr getdik və arxamdan bir dovşan qalxdı. Özü də bu əclaf həm məni, həm də itləri buraxmışdı ( ya itlər axmaqdır, ya dovşan hiyləgər).Budur – nə üçün gəlmişdimsə, zərif şəkildə tüfəngi qaldırıram… Hə, düz nişangahda Laki, Rif və şirkəti tullanır. Dovşan, əlbəttə, daha sürətlidir. İtlərdən qaçır, arxasınca atıram. Ya yan keçdi, ya artıq uzaq idi, yaralı qalmalı idi. Atəşdən sonra dovşanın sürəti nəzərəçarpacaq dərəcədə artdı. Amma onun sürətli qaçışını Rövşan 70 metrdən, bəlkə də daha çoxdan dublet ilə dayandırdı, ovdan qabaq isə təvazökarlıq edirdi (guya atmağı bacarmır).Mənim Sobakin dovşanı iyləyib qanı dadandan sonra tarlaya cumdu və 150-200 metr uzaqlaşdı. Dovşanın bütün yataqlarını tapdı ( artıq aydındır ki, boş).Onu 15-20 dəqiqə geri çağırdım. Ovu əslində bununla bitirdik.

Dincəlmə :

Axı hansı təbiətə çıxış nahar və oturuşmasız olur? Camaat Yaşar m.-in rəhbərliyi altında ( və bu, sözgəlişi deyil. Camaat həqiqətən məsləhətləşirdi). Dovşan bişirildi, piy doğrandı, turşular və soğan, bir də əzizimiz arağı olmadan olmaz. Dadlı alındı. Soğan və narla dovşan. Bütün reseptdən yadımda qalan budur ki, dovşanı tikə-tikə doğrayıb 4 saat suda isladmaq lazımdır. Beləcə oturub çeynəyirik. Asta söhbəti sağlıqlar kəsir. Və birdən təpənin arxasından üstümüzə 5-7 qurdbasandan ibarət sürü cumur. Qurdbasanlar hadisələrin belə dönüşünü gözləmirdilər. Camaat butulkaları, stulları, daşları götürüb hücuma keçdi. Ən ağıllısı Rövşan çıxdı. Tüfəngi götürüb dolduran yeganə o oldu. Onun atəşlərindən sonra itlər geri çəkildi.

Epiloq.

Yaxşı dincəldik! Bütün bədəndə xoş yorğunluğa baxmayaraq. Normanı götürməsək də, ov ət və atəş deyil. Ov yoldaşlarla ünsiyyət, heyvan axtarışıdır, atəş isə məhz bu xoş məşğuliyyətin sonu deməkdir.

Ov mübarək! Gözəl ov üçün təşəkkürlər.

P.S. Bütün iştirakçıların lisenziyası var idi. Yaşar m. sənədlərin olmasını şəxsən yoxladı. Uşaqlar, 5 manat pul deyil və ona görə baş ağrısı yaşamağa, yəqin ki, dəyməz.