Salyan

Ovçu bütün çətinliklərə dözümlə və mərdliklə tab gətirməlidir.

Fikirləşirdik ki, hara gedək. Trofey vurmaq olmaz - mövsüm deyil, ümumiyyətlə də İsmayıllıda, Gədəbəydə ov qadağandır!!! Nə etmək olar, yalnız dovşan açıqdır!!!

Biləsuvara ova getməyi razılaşdırmışdıq, amma hava əleyhimizə idi. Nəticədə ov kollektivimizdən iki nəfər qaldı. Mən və Rövşən. 2 günlük yağışa və evdəkilərin dil tökməsinə baxmayaraq, ayın ikisində yola düşdük.

Plan Yenikənd tərəfdəki tarlalara getmək idi. Dedik, etdik. Yoldan dönəndə nivanı sürüşdürməyə başladı, amma biz ki tərsik… Keçərik, dedi Rövşən və razdatkanı qoşdu. Amma 500 metr sonra bizi kanal gözləyirdi və maşın inadla ona sürüşməyə çalışırdı. Bir neçə cəhddən sonra dolama yol seçməyə qərar verdik. Çatdıq və məlum oldu ki, Rövşən çəkmələrini unudub. Geri dönüb kəndə getməli olduq. Alış-verişdən sonra yerimizi daha tanış - və çox güman ki, daha quru yerlərə dəyişməyə qərar verdik….

Beləliklə, yerindəyik. Qəribədir ki, yağış yoxdur. Tarlalar da demək olar ki, qurudur. 2 nəfər uzunluğunda «zəncir» qurub getdik. Dovşan yoxdur. Daha 5-7 km. Dovşan yoxdur. Gedirəm, Rövşənə deyinməyə başlayıram ki, dovşan ərazi heyvanıdır və biz burada hamısını artıq vurub qurtarmışıq. Sabaneyev babadan danışıram, dovşanın yağışda təpəliklərdə yatmasından danışıram. Və bu vaxt Rövşən qımışaraq tarlanı göstərib deyir: Hə, gedək «ərazi dovşanlarını» vuraq. Cəmi 10 metr getmişdik ki, ayağımın altından bir dovşan qalxdı, xeyli yol gedib heç kəsə rast gəlmədiyimiz üçün heç gözləmirdim. Lap yaxından vururam. Dovşan mayallaq aşır, Rif leşi demək olar ki, havada tutur. Dovşan böyükdür - 5-6 kilo!

Davam edirik. Sabaneyev müəllimi hesabdan silmədən bəndin kənarı ilə gedirəm. Rövşən Riflə bəndin üstü ilə. Bir qarğa uçub keçir. Necə uçuşda atəş məşqi etməyəsən? 5 nömrə ilə vururam, qarğa bir az qorxur. Rövşən dublet vurur. Qarğanın heç vecinə də deyil. Dönüb üstümüzə gəlir. Tüfəngi qaldırıb onu izləyirəm (yaxına buraxıram). Və bu vaxt göz ucu ilə görürəm ki, düz ayağımın altından dovşan qalxır. (bilirəm ki, burada heç kim periferik görmə qabiliyyətinə inanmır) Atəş. Hesab 2-0. Bu əclaf 3 atəşlik seriyanı gözlədi, it bu kolun yanında fırlanırdı, biz qarğanı necə vurmağı müzakirə edirdik, o isə axıra qədər oturub gözləyirdi. Uşaqlar, dovşanlar atəş seriyalarını saymağı bacarırlar. Bilirəm ki, inandırıcı deyil. Növbəti tarlada dovşan qaldırdıq. Mən atdım, sonra Rövşən, dovşan qaçdı. Lülələri təzəcə qırmışdıq ki, demək olar elə həmin yerdən ikincisi qalxır. Elə bil gözləyirlər ki, hamının lüləsi boşalsın. Sonra gecə oldu. Soyuq, rütubət, çadır. Çaqqallar axşamdan, saat 5-dən mahnıya başladılar. Orada onlardan qaynayır. Düz ocağın yanına gəlirlər. Səhəri gün həmin tarlada bir dovşan qaldırdıq. Rif zalım dovşanın dalınca qaçıb Rövşənə atəş açmağa imkan vermirdi….

Ov alındı, ümumi çəkisi 12 kq olan 3 dovşan. Normanı götürmədik, amma təbiət və dostlarla ünsiyyətdən yaranan vəhşi coşqu hissi çox şeyə dəyər.