ZGO

22 iyunda mən, Lomonosov və adik 590 ZGO-da ovda idik. İlk üzüş 9 radələrində oldu. Suya girdik, ərazini bölüşdürdük və ova başladıq. Mən bəndin sağ tərəfində qayalıq boyu, Lomonosov sol tərəfdə qayalıq boyu (kutum ovlayırdı), adik 590 isə ortada. Balıq az idi. Qısa kəşfiyyatdan sonra balıq ipimdə cəmi bir kefal asılmışdı, 300-350 qram. Burada iş olmadığını başa düşüb sahildəki qamışlığa tərəf üzdüm. Və budur, onunla rastlaşdım. O, məni izləyirdi. İntuitiv olaraq çevrildim və baxışlarımız toqquşdu. Vəziyyəti qiymətləndirməyə saniyənin bir hissəsi. Vəziyyət açıq-aydın mənim xeyrimə deyildi. Silah-95 sm-lik rezinka, əks tərəfə baxır, qamışlar və balığa yaxın məsafə. Balığın bir az uzaqlaşmasına imkan verirəm. Silahı ona tuşlayıram. Atəş… Lənət… Silah qoruyucudadır. Dərhal silahı qoruyucudan çıxarıb qaçmağa hazırlaşan ÇƏKİNİN arxasınca atıram. Atəş uğursuzdur – qarın nahiyəsinə, amma silah onu deşib keçir. Və çəki artıq lində asılıb. Balıq özünü cırmasın deyə lini makaradan açıram. Yavaş-yavaş ona yaxınlaşıram, və budur, onu qəlsəmələrindən tutdum, və budur, o balıq ipindədir (1,60 kq). Silahı doldururam. Ova davam edirəm. Kefal. Atəş. Qaçırdım. Zıpkın itdi. Bir saat axtarış. Nəticəsiz. Qayıdıram. Ehtiyat zıpkın. Yenə qamışlar. Ancaq xırda balıq. Başa düşdüm ki, bu günlük ov bitdi. O gün adik 590 iki kefal yıxdı, Lomonosov isə on qədər. Bir sözlə yaxşı dincəldik.