Sarısu gölü, Şərbət-quba

Şəhər qarmaqarışıqlığından qaçmaq üçün ilk fürsət düşən kimi Sarısu gölünü balıqlı yerlər baxımından kəşf etməyə qərar verdim. Sabirabada çatıb Kür çayına tərəf döndük və Araz (Araks) çayı üzərindəki keçidə qədər getdik, sonra torpaq yolla bir neçə kəndi keçib gölə çatdıq. Deməliyəm ki, bu göl çox böyükdür və Sabirabad-Kürdəmir tərəfdən sahil bitkiləri (qamış) minimal olan cəmi bir neçə yerdən suya yaxınlaşmaq olur, bu yerlərdə qayıq kirayə götürmək mümkündür. Təəssüf ki, tələsdik və təsvirlərə bənzəyən ilk balıqçı xanasına yan aldıq. Sən demə, o deyilmiş... :) Qayıqları götürdük, yükləndik və böyük suya tərəf üzdük. Qayıqlarla əsas su hövzəsinə çatana qədər bir müddət qamışların və sualtı otların arasından yol açmalı olduq. Azəri xanalarında adət olduğu kimi, qayıqlar su buraxırdı və hələ sovet dövründən qalmışdı. Ona görə də vaxtaşırı suyu çölə boşaltmalı olurduq. Külmə və balaca çəkilər tuturduq. Deməliyəm ki, pis tutmurdu. Amma oradakı sovet qayıqları, qeyd etmək lazımdır, son dərəcə narahat olduğundan, balıq ovunun elə birinci saatından sonra oturacaqlarımız "kvadrat" oldu və daim yırğalanan, su yığan bu teknədə qalmağa nə gücümüz, nə də həvəsimiz qalmışdı. Üstəlik suyun yanında açıq səma altında gecələmək perspektivi (bizim sahildə olmadığımız vaxt cinayət olmasın deyə maşını yerli sakinlərdən birinin yanında qoymalı olacaqdıq) və yerli ağcaqanadları yedizdirmək heç də sevindirici deyildi. Nəticədə çox qiymətli vaxt itirdik və gecəni boş yerə itirməmək üçün bizdən təxminən 50 km aralıda olan sevimli Şərbətkaya köçməyə qərar verildi. Yığışdıq və artıq tanış yerlərə yollandıq...

Bütün naqqa ovçularına təcili Şərbətkaya getməyi tövsiyə edirəm: naqqalar aktiv gedir! Əvvəlcədən çoxlu diri yem balığı və ya orta ölçülü qurbağa tutmaq çox məsləhətdir. Adi dib tilovları ilə tutun. Hava qaralmağa başlayan kimi bütün yırtıcı olmayan balıqların dişləməsi kəsilir və su hövzəsində naqqalar ağalıq etməyə başlayır. Hər tərəfdən vaxtaşırı ov edən naqqaların şappıltısı eşidilir. Saat 18:00-19:00-dan səhərə qədər aktiv dişləyir. Gecə saat 3-4 arası dişləmə bir az səngiyəndə kiçik fasilə olur. Ən yaxşısı diri yem balığı, doğranmış balıq və ya ölü balıq, qurbağa istifadə etməkdir. Təəssüf ki, bu ovdan layiqli nümunələrlə öyünə bilmirəm, amma pis ovlamadıq. Şərbətkaya getsəniz, mütləq özünüzlə ağcaqanada qarşı nəsə götürün - indi orada nə qədər ağcaqanad var, sadəcə dəhşətdir. Əgər axşam və gecə hələ bir də külək olmasa, ağcaqanad əleyhinə vasitələr olmadan işiniz çox pis olacaq. Xoşbəxtlikdən məndə bir az ağcaqanad əleyhinə vasitə qalmışdı və əl-ayağım müəyyən dərəcədə toxunulmaz qaldı, amma bunun əvəzinə bütün kürəyim hazırda ağcaqanad dişləməsindən əmələ gəlmiş böyük bir qabarcıqdır (mayka + köynəyin və fin gödəkçəsinin üstündən dişləyirlər). Bir sözlə, bədəninizin ağcaqanad əleyhinə vasitə ilə işlənməmiş və küləksiz tərəfdə qalan istənilən hissəsi amansızcasına cəzalandırılacaq...

Balıq ovunuz uğurlu olsun!