Şirvan qoruğu

Bu, 2 il bundan əvvəl olub. Ərimin geofizika partiyası qoruq ərazisində geofiziki işlər aparırdı. O, bu qoruq haqqında çox maraqlı şeylər danışırdı, hətta trofey də gətirmişdi - orada ceyranların çoxlu buynuzunu tapmışdılar. Beləliklə, o, qoruğun rəhbərliyi ilə razılaşdı ki, bizə göldə balıq tutmağa icazə versinlər. Səhər tezdən yola düşdük. Girişə adambaşı 1 manat ödədik. Məcburən bir ovçu-mühafizəçi götürməli olduq, onsuz bir addım da artıq atmaq olmur. Çöllə getdik və elə bil savannadaydıq, hər yerdə ceyran sürüləri qaçışırdı və adama elə gəlirdi ki, bu saat döngənin arxasından fillər və zürafələr qaçıb çıxacaq. Qoruğun kanallarında su çox şəffafdır, heç nə tutulmadı, göl isə tamamilə qamışlıqla örtülüb. Seyr meydançasından heyrətamiz mənzərə açıldı: gölün bir tərəfində ağ qu quşları oturub, o biri tərəfində qutan quşları və daha nə quşlarsa. Mütləq durbin götürmək lazım idi. Hə, gölə yalnız bir keçid var və bir qayıq, o da etibar doğurmur, onda da ovçu-mühafizəçisiz ona minə bilməzsən. Harada tilov atmaq olar, onu özü göstərməlidir, üstəlik güclü külək qalxdı və biz qərara gəldik ki, oradan 97-ci km-ə gedək. Qoruqdan çıxanda muzeyə girdik, Xəzərin florası və faunası haqqında çox maraqlıdır. Hə, elə orada da necə deyərlər ürəyimizi soyutduq, durnabalığı tutduq. Dostlar 15-ə yaxın durnabalığı, biz bir az az. Amma bunlar mənim ilk durnabalıqlarım idi.