Baykal

İş üçün yolum İrkutska düşdü. Çoxdan arzulayırdım ki, Uzaq Şərqin təbiətində olum, həm də ən dərin şirin sulu göl olan Baykalı görüm. Şairin "şaxta və günəş" sözləri ilə oyandım, amma gün elə oldu ki, daha yaxşısını arzulamaq olardı. Baykal sahilindəki Listvyanka qəsəbəsi (İrkutskdan marşrutka ilə təxminən 1 saatlıq yoldur) - turistlərin (əsasən çəpgözlərin) uzun obyektivləri ilə özlərini göstərmək üçün gəldiyi yerdir. Marşrutka sürücüləri müsahibə ilə maksimum pis xasiyyətli olmağa görə seçilir, ona görə də onlardan nəsə soruşmaq faydasızdır (xüsusən də Zayas deyilsinizsə). Yerə dəhşətli vəziyyətdə çatdım, çünki iki nəfər səhər-səhər sərxoş halda düz marşrutkanın içində bir-birinin üstünə qusdu, pəncərələr də açılmır (çöldə -11)....Məsləhət: Rusiyada həmişə taksi götürün.....Gölün yanında düşən kimi avtomatik olaraq 12 Ravşan və Camşudun əhatəsində teploxodda oldum (yeri gəlmişkən, Qalustyanı 9 qram gözləyir). Baykal üzrə 45 dəqiqəlik kater gəzintisində oranın təbiətinin unikallığına əmin oldum. Dib 12 metr dərinlikdə görünür (Lomonosov yerin məlum) hava da o qədər təmizdir ki, onu təsadüfən korlamaqdan belə özünü saxlayırsan)). Balıq ovu üçün super yerdir, xüsusən də sahildən uzağa ata bilənlər üçün. Omul, Xariús, Karp, Karas, Durna balığı və s. kimi balıqlar tutulur, amma Baykal nərəsi də var. Yerli camaatın dediyi kimi:-"Dayvinq təzə-təzə inkişaf etməyə başlayıb", bunun sübutu da kommersiya klublarının olmasıdır (see attached). Sahildəki Nerpinariuma da baş çəkdim, orada bir cüt Baykal suitisi hovuzda Lambadanın altında oynayırdılar, həm də oxuyub şəkil çəkirdilər (uşaqlar üçün super tamaşadır), amma mənimlə dostlaşmadılar, çünki elə oradan təzə aldığım papağımın xəzinin onların Norveç qohumlarına aid olduğunu tanıdılar. Elə orada, "Mayak" restoranında müxtəlif yerli balıqlar (bizim kutum daha dadlıdır) və göbələklə nahar etdim (super idi), amma çox baha idi. Mehmanxanaya yorğun və doğma evi heç nəyin əvəz etməyəcəyi fikirləri ilə qayıtdım.