Babadağ dağının ətəyi

Yoldaşım məni "Babadağ" dağının ətəyinə səfərə dəvət etdi. Səfəri bak.az klubunun üzvləri təşkil etmişdi. Klub üzvləri beş maşın tərkibində şənbə günü yola çıxıb gecələmək üçün Lahıcda qaldılar. Biz isə, mən və yoldaşım onun maşınında, bazar günü səhər saat 6-da yola çıxdıq və artıq 9-da qrupa qoşulduq. "Yolu" (dırnaq arasında, çünki orada yol yoxdur) tapmaq üçün GPS naviqatorlardan və OZİ xəritələrindən istifadə olunurdu. Elə əvvəldən deyim - bəzi yolsuzluq maşınlarında yaranan nasazlıqlar səbəbindən ətəyə çata bilmədik. Demək olar ki, bütün yol nəhəng bir çayın, daha doğrusu, ondan qalanın üstündən keçirdi - çay daşları, onların sayəsində 100 metrlik məsafə 10-15, bəzən də daha çox dəqiqəyə qət edilirdi. Ən yaxşı keçicilik göstəricilərini Chevrolet Blazer göstərdi, o, "əyləc" deyilən anlayışı tanımadan daşların üstündə elə hey tullanırdı. Köhnə ikiqapılı Land Cruiser də özünü əla göstərdi, düzdür, son anda onun arxa təkəri qopdu - şpilkalar sındı (tullana-tullana axırına çıxdı). Amma kollektivin həmrəyliyi sayəsində maşını yenə də "ayağa qaldırmaq" mümkün oldu. Keçicilikdə Nissan Pathfinder, Nissan Patrol, Mitsubishi Pajero da onlardan geri qalmırdı. Təptəzə Land Cruiser 200-ə çətin oldu - çox ağır çıxdı.
Bir sözlə, təəssüratlar unudulmazdır. Yolsuzluq maşınını ya yoxlamaq, ya da almaq istəyənlər üçün ən münasib yerdir. Dik yoxuşlar, palçıq, daşlar, çay. Düzdür, möhkəm silkələdi.