Quba, Nügədi

“Yer kürəsinin ən gözəl guşələri”

“Başa düşmürəm, sırf həndəsi baxımdan – kürənin necə guşələri ola bilər…»

Bu, sözgəlişi, zarafatdır. Amma danışmaq istədiyim elə belə guşələrdən biri haqqındadır. Dünən ailəmlə Nügədi kəndindəki (Quba) göldə istirahət etməyə getməyə qərar verdim.

Deyilən kimi də edildi. Səhər saat 8-də yola çıxdım. Deməli, gedirəm çiçəklənən tarlaların boyunca, orda-burda yerli gözəllər təzə yığılmış çiyələk, hətta artıq gilas da təklif edirlər (gilası hələlik məsləhət görmürəm – heç bir dadı yoxdur). Dedim, qoy əvvəlcə Rəhimli kəndinə (Dəvəçi) dönüm – baxım görüm oradakı qırmızıqanadlar necə yaşayır. Artıq saat 11 olardı, gün yandırırdı. Oradakı göl hələ çiçəkləməyib, balıqçı da yoxdur, amma mən tilov atdım. Çörəklə tuturdum. Balıqlar məni vecinə almadı, bir neçə cəhddən sonra yerimi dəyişməyə qərar verdim.

Qubaya çatmamış kənd yolu ilə yolu qısaltmaq istədim, amma kaş həmişəki kimi magistral yolla gedəydim. Yerli sakinlərin göstərişləri ilə nəhayət ki, Nügədi 2-yə gedib çıxdım (məlum oldu ki, onlardan azı beş dənədir). Bəxtimdən hava da məni əzizləmək qərarına gəldi – buludlu idi, ölçülü-biçili sərin idi, amma yağış yox idi. Gölə gedən yol meşənin içindən keçirdi – gözəllik təsvirolunmaz idi. Yan-yana iki eyni bitki tapmazsan, hər şey çiçək açıb, çiçək açmayan da artıq bar verir. Budur, göl də – mənzərəli dağların arasındakı çökəklikdə, sahilləri yaşıllığa qərq olub. (Ona qədər dərin gölməçələrdən və yarğanlardan keçib çatanda özümü yolsuzluq maşını kimi hiss etdim). Qurbağa xoru təəssürat yaratmaq üçün əldən düşürdü. Balıqçılar dedilər ki, buranın dabanbalıqları və çəkiləri çörəkdən çox soxulcan xoşlayır. Bəs onları haradan tapım? “Geri qayıt, orda bir ev var, bir oğlan uşağı heyvan saxlayır, peyinində o soxulcanlardan doludur.” Yenə yarğanlar. Ev sahibi mənə bir bel təklif etdi ki, oğlan rolunu özüm oynayım. Mən çayın kənarında darıxa-darıxa gil qazıyana qədər o haradasa yoxa çıxmışdı, sonra isə səxavətlə mənə bir torba uzun, sarıquyruq soxulcan bağışladı.

Və budur, tuturam. Ətraf balıqçı ilə doludur – həm yerlilər, həm də bakılılar. Deyirlər, burada belə-ə-ə bir beşkiloluq çəki tutulur. Çörəyə heç nə, soxulcana getdi. Bir-iki saat ərzində ovuc boyda on dənə kiçik dabanbalığı tutdum. Geniş bir jestlə ovu yerli bir balaca oğlana bağışladım («ev şəraitində yetişdirmək üçün»).

Bir sözlə, mənzərəli görüntülərdən böyük həzz aldım. Bir də samovar qaynatsan… Çiçəklənən dağın yamacındakı kafedə şam etdim və axşam sərinliyində geri yola düşdüm. Qısası, əla göldür. Ailə istirahəti üçün, elə təkcə onun üçün də yox – tam yeridir.