Türkan bağları

İlk atəş... İlk balıq... İlk hesabat...

Necə deyərlər – sıralarımız artdı.

Məncə hamı başa düşdü, mən təzə başlayan sualtı ovçuyam və bu mənim ilk balığımdır.

Şənbə günü ZGO-ya (Mürsəl) uğursuz çıxışdan sonra, çünki su bulanıq idi və bir dəfə də balığa rast gəlmədik, yəqin qərb küləyinə görə, bazar günü Türkan sahilinə getməyə qərar verdik.

Biz dediyim – iki sualtı ovçu – İqor və Ramil (Diver), bir də iki təzə başlayan, Məmməd (yəni mən) və Ruslan. Hə, unutdum, bizimlə bir gənc silahdaşıyan və gələcək sualtı ov çempionu da var idi – Eldar, hörmətli İqorumuzun oğlu.

Beləliklə, Türkan sahili, bağlar olan yer. Relyef əsasən qayalıqdır, bəzi yerlərdə qum, bəzi yerlərdə balıqqulağı. Uyğun olaraq burada (yəqin ki) müxtəlif balıqlara rast gəlmək olar. Külək cənubdan əsirdi, görünmə – sahildə 2-3 metr, dərində – daha pis, bəzi yerlərdə ümumiyyətlə süd kimi. Bir-iki saat üzmə ərzində sayılası balıq gözə dəymədi. Arabir xırda, çevik kefal balaları görünürdü. Amma mən onları vurmurdum, uyğun məqamı gözləyirdim ki, ilk atəşim nəticəsiz olmasın. Ruslan artıq bir-iki xırdasını vurmağa macal tapmışdı, necə deyərlər, arbaletdən atəş vərdişlərini məşq edirdi və pis də alınmırdı. Bəxt məni çox gözlətmədi və birdən qumlu dibdə, bir metrdən az dərinlikdə mənə tərəf yaxınlaşan iri gözlər gördüm. Suyun altında ilk dəfə belə böyük balıq görürdüm, sonra məlum oldu ki, bir kiloluq kefaldır. Onu nişanda saxlayıb donub qaldım və daha yaxına buraxıb atəş üçün əlverişli vəziyyət gözləyirdim ki, ilk atəşdə qaçırmayım. Təxminən 1.5 metrə qədər yaxınlaşandan sonra bu sərxoş sualtı gəmi dönməyə başladı. Və elə bu an böyrünə nişan alıb, bir-iki gün əvvəl aldığım arbaletimdən ilk atəşimi açdım və düz belinə vurdum. O an yaşadığım sevinc və ləzzət hissini sözlə sadəcə ifadə etmək olmur. Bu, həmin gün gördüyüm yeganə iri balıq idi.

İndi mənim də kukanımın ipi balıq iyi verir!