Nargin adası

Hamıya salam! Nəhayət ki, dostlarla yığışıb bu «bakirə» Nargin adasına getdik. Külək zəif cənub-şərq küləyi idi. Şənbə günü saat 18.00-da biz – Mən, Vüqar, Yusif, Zakir, Gena, Aynur və Vadim – qayığa mindik və 15 dəqiqədən sonra bizi desant kimi adaya düşürdülər. İlk iş özümüzə yerləşmək üçün yer seçdik. İlanlarla dolu yarıuçuq bir binanı seçdik. Düşərgəni ilanlardan təmizlədikdən sonra düşərgənin perimetri boyunca ətrafa kerosin töküldü.
Suya ilk girişimiz bizi o qədər də sevindirmədi, külək bizim xeyrimizə deyildi, bulanıq idi, amma qulaq üçün və manqal üçün kefal vurduq. Balıqlar haqqında danışmağa elə bir şey yoxdur, fotolardan hər şey onsuz da aydındır, amma sizə başqa bir macəradan danışacam, amma qaydası ilə. Kabab yeyib, balıq şorbası bişirəndən sonra qərara gəldik ki, artıq yatmaq vaxtıdır. Fotolarda göründüyü kimi, elə sahildəcə yatdıq. Amma bu kompaniyada yatmaq olmur. Zarafatlar, lətifələr, əhvalatlar və nəhayət səhər saat 4-ə yaxın yuxuya getdik. Hər birimiz yuxunun içində bir neçə dəfə oyandı, elə bildi ki, üstünə ilan çıxıb, amma hər şey yaxşı qurtardı. Səhər açıldı. Külək gecə şimal küləyinə dəyişdi, səhərə yaxın isə ümumiyyətlə tam sakitlik oldu. Oyanan kimi dərhal smokinqlərimizi geyinib suya atıldıq. Su şəffaf idi, amma balıq ümumiyyətlə yox idi. Saat 12-də Mən, Vüqar və Yusif bir daha suya girdik. Balıq artıq görünməyə başlayırdı. Təxminən 30 dəqiqə üzəndən sonra, lap acıq verən kimi, doldurarkən pnevmatın harpunu qarmağın dibindən sındı. Başqa tüfəng üçün geri qayıtdım. Düşərgədə şişmə qayığa su və siqaret yığıb Gena ilə birlikdə Vüqarla Yusifin ov etdiyi yerə tərəf yollandıq. Onlara çatıb suya düşdüm və hamımız birlikdə batmış gəmilərin yanına ova üzdük. İri balıq yox idi. Artıq yemək üçün vururduq. Fasilə vermək qərarına gəldik, su içdik, siqaret çəkdik və geri qayıtmağı qərara aldıq, amma gəldiyimiz yolla yox, adanın boyu ilə irəli üzməklə. Dördümüz qayıqda axına qarşı avar çəkmək mümkün deyildi. Qayıqla bir az üzəndən sonra hərbi hissəyə çatdıq. Risk etməmək üçün hərbi hissənin qabağından üzməməyi, quru ilə adanın o biri tərəfinə keçməyi qərara aldıq. Elə də etdik. Bütün təchizatı qayığa atdıq, hər birimiz qayığı dörd tərəfdən tutduq və yandırıcı günəşin altında adanı piyada keçməyə başladıq. «Ləzzəti» təsvirolunmaz idi. Bir tərəfdən günəş yandırır və əynindəki hidrokostyumu qızdırır, o biri tərəfdən qızmar qumun üstündə yerimək mümkün deyil. Qısası, birtəhər odun, suyun, mis boruların içindən keçib o biri sahilə çatdıq. Təzəcə qayığa oturmuşduq ki, bax, avar sındı. Qayığı su ilə itələməli olduq. Əzablarımızı təsvir etməyəcəm, amma səy və dostluq bizə axşam saat 6-ya qədər düşərgəyə çatmağa kömək etdi. Saat 9-da bizim dalımızca qayıq gəldi və biz «bakirə» Nargin adasından elə adanın özü kimi «bakirə» halda ayrıldıq.
P.S.: Bu, bir az Robinzonadaya bənzəyirdi. Şərait o qədər sərt idi ki, axırda əsəblər dözmürdü.